Het aftellen is begonnen! (10 januari)

Het staat vast, over drie maanden zijn we weer thuis! De reden daarvoor is dat we nog eens drie maanden later, op 10 juli 2012, een kindje verwachten. Vandaag over een half jaar dus! Nieuws dat zowel letterlijk als figuurlijk onze wereld op zijn kop heeft gezet omdat we graag terug in Nederland willen zijn voor de geboorte van deze uk. Onbevangen schreven we hier nog dat we in januari pas echt beslissingen zouden gaan nemen over de toekomst. En nu is een deel van die toekomst alvast voor ons ingevuld. Zo’n cliché over ‘de grootste verandering van je leven’ laat ik nu ook lekker volgen worden door nog meer clichés. Maar voor ons is alles uiteraard nog heerlijk nieuw en speciaal!

Vorige week hebben we voor de tweede keer een echo gehad. Waar de eerste keer (bij 7 weken) onze mini nog een vlekje van 1 cm was (met een kloppend hartje!) was het de afgelopen keer (bij 13 weken) een echt mini-mensje van 7 cm met alles erop en eraan. Tijdens de uitgebreide echo hebben we onze mini zien bewegen en zijn verschillende vitale functies gecontroleerd. Bij 7 weken was het besef dat er een mini in mij groeit even klein als het vlekje, maar na het zien van de tweede echo geloof ik echt dat ik zwanger ben. Dan is een stuk goedgeloviger, of moet ik zeggen feitelijker, en weet sinds de positieve zwangerschapstest genoeg. Die test hebben we overigens gedaan in het Noosa National Park op de terugweg van Fraser Island naar Brisbane. Als supermini heeft hij/zij dus al het gehobbel over Fraser Island doorstaan!

We zijn erg blij met de mini en we tellen de dagen af, eerst tot onze terugkomst in Nederland en dan tot de komst van deze kleine in de wereld.