Onze avonturen in Sydney

Ondertussen ook zo benieuwd naar dat Coogee beach op een winterse ochtend? Naar die lekkere eettentjes, warme bakker en boekenzaak op Coogee bay road waar we bijna dagelijks te vinden zijn? En naar de ongecensureerde uitzichten op de oceaan? Dan hebben wij goed nieuws: Fons heeft op de laatste dag van hun lange bezoek aan Sydney & Australië een paar mooie indrukken verzameld van onze directe omgeving en ons huisje. Je kunt dit filmpje vinden op Vimeo. Weet je het paswoord niet (meer)? Laat dan hieronder een berichtje achter of stuur een mailtje naar en dan kun je een blik in ons leven werpen!

Een paar traantjes kwamen er gisteren nog wel aan te pas toen ik, na een laatste zwaai naar de in het blauw en rood geklede figuurtjes van pap en mam in de verte, om een hoek verdween. En ook nu krijg ik stiekem een brok in mijn keel, zo'n afscheid doet me weer even beseffen hoe ver weg we eigenlijk wonen... Gelukkig heeft de afstand en het aantal vlieguren hen er niet van weerhouden om dit mooie land (en ons) op te komen zoeken. Erg fijn!

Wat zullen wij gaan missen:

• De dagelijks telefoontjes na het avondeten met de belevenissen van die dag in tweevoud
• De leuke updates per mail aan de familie
• Het naborrelen na het eten met verhalen over de vakantie en herinneringen aan thuis
• Het enthousiasme over de 373 (bus naar de city) en alle Sydney bezienswaardigheden
• De mensen achter de foto & filmcamera (respectievelijk een Liesbeth en een Fons)

Wat zullen ze (behalve ons ;) ) gaan missen:

• De heerlijke long black & cappuccino’s (had pap al verteld over die aussies en hun goede koffie??)
• Alle vreemde bloemen- en plantensoorten
• Het zicht op het Opera House en de Harbour Bridge vanaf de ferry
• Het afwisselende landschap in tropisch Queensland
• De ontluikende lente in Sydney & omgeving
• De wandelingen in de rain forests
• De Australische wijn (en port)
• De aardige en behulpzame obers, campingbeheerders en tourist-office medewerkers
• De zon, het strand en het buitenleven
• Kangoeroes, koala’s, kookaburra’s en misschien toch ook wel de krokodillen?
• En niet meer weten wat voor dag het is omdat de vakantie toch bijna 5 weken duurt!

Stel je voor... Je woont in Sydney en houdt van wandelen en besluit om op een mooie zondag een bekend deel van de Sydney Coastal walk te lopen, van The Spit naar Manly. Je staat vroeg op om de drukte voor te blijven (want de route staat in iedere reisgids genoemd) en tijdens het ontbijt hoor je in de verte wat gelach. Een Kookaburra! Hoor je dat? Je hebt deze Australische lachvogel al wel eens eerder gehoord maar nog niet gezien, wie weet vandaag in het Sydney Harbour National Park?

Anderhalf uur en vele buskilometers verder stap je uit bij The Spit, vanaf daar staat de route goed aangegeven dus de kaart is alleen maar nodig om alvast een mooie picknickplek uit te zoeken. Onderweg zie je plekken in de verte waar je al eerder geweest bent. Weet je nog, die zeearend op weg naar Middle Head of de walvissen vanaf North Head. En daar aan de overkant ligt South Head, misschien binnenkort nog maar eens de ferry pakken naar Watsons Bay bedenk je, om daar te genieten van de befaamde fish & chips van Doyles de omgeving. Want waar je ook bent, overal is het mooi en ruig tegelijk, en er is altijd wel iets nieuws te ontdekken. En, vertel je aan je reisgenoot, deze route lijkt best wel op de Ardennen, maar dan aan zee! Je mijmert weg en denkt terug aan de vakanties van vroeger en alle paadjes door bossen en valleien, over rotsen en houten bruggetjes en trappetjes. Oh, en niet te vergeten dat donkere gangetje tussen de rotsen waar je heel stoer alleen doorheen liep. Hoe heette het daar ook alweer? De kolenschuur, de kolenmijn, of? Het was er pikzwart in ieder geval!

Een scheepstoeter van de ferry naar Manly haalt je terug naar het heden en je wandelt weer lekker verder, ondertussen neem je ook nog even een kijkje bij de Aboriginal engravings van een kangoeroe en enkele vissen. Je begint wel honger te krijgen en kijkt uit naar het strandje om te pauzeren en misschien ook een uurtje in de zon een boek te lezen. Ah, daar is Reef Beach, en vanuit hier kun je zelfs het eindpunt van de wandeling al zien liggen, zo ver kan het dus niet meer zijn. Snel haal je de lunch tevoorschijn en terwijl je daarmee bezig bent vliegt er een vogel wel heel dichtbij voorbij. Verstoord kijk je op maar de vogel is alweer verdwenen, dus na een slok water begin je aan een heerlijke dubbele boterham met pindakaas. Ondertussen kijk je rond en ben je erg tevreden met dit mooie picknickplekje. Je wilt net aan je derde of vierde hap beginnen als je ineens met lege handen zit. Wat gebeurde daar? En waarom voel ik een lichte snavelafdruk in mijn vingers? Even hoor of zie je niets, maar dan wordt het snel duidelijk... HAHAHAHAHA! Helaas, ...!

‘A long way away from wherever you are, specifically inland and away from civilisation’

‘Back of Bourke’ is typische Aussie slang (spreek uit: Ozzie sleng), waar ik wat graantjes van meepik tijdens mijn Engelse conversatieles op dinsdagavond en tijdens afleveringen van McLeod's Daughters of The Farmer Wants A Wife op woensdagavond (want dan is Dan naar fotocursus).

En die mannen (en 1 vrouw) van de Ozzie-versie van ‘Boer zoekt vrouw’ zitten echt in the middle of nowhere, daarbij vergeleken zijn de Nederlandse boeren erg geciviliseerd! De slogan van de serie is ook niet voor niets ‘How far would you go for love?’. Eentje zit bijvoorbeeld in West Australia, 1400 km ten noordwesten van Perth, met buren op 3 uur rijden. En een andere ‘boer’ verbouwt geen graan en houdt geen vee: Nee, hij heeft een parelkwekerij in Monkey Mia. Hoe romantisch en afgelegen tegelijkertijd...

Hier in Sydney kunnen wij gelukkig worden van een plekje waar we voor even niemand anders tegenkomen, wat nog niet zo makkelijk is in een miljoenenstad als deze. Zo was afgelopen week de City2Surf-run waarbij ruim 80.000 mensen van de stad naar Bondi Beach hebben gerend. Wij hebben deze mensenmassa ontweken door juist iets ten zuiden van Coogee een stukje coastal walk te lopen. Al na vijf minuten hadden we de meeste mensen afgeschud door een ongemarkeerd pad (the horror!) in de bush bush te nemen onder deskundige leiding van Claus&Chris. Anderhalf uur later kwamen we bij Malabar. Officieel een suburb van Sydney en relatief dicht bij de City maar eigenlijk gewoon een slaperig vissersdorpje met een klein strand. Na afscheid genomen te hebben van C-kwadraat hebben we onze weg over de kliffen vervolgd via de outskirts van een golfclub en te midden van de greens een werkelijk idyllisch baaitje gevonden waar we genoten hebben van een lekkere picknick. En met ons nog zo'n 15 anderen, maar dat is bijna niets op 4 miljoen toch?

Nu de rust voor even is wedergekeerd in huize D&M te Coogee (afgezien van de dagelijkse telefoontjes uit het Noorden van Australië over slangen, krokodillen, maar gelukkig voor mij ook over niet zo dodelijke dieren als kangoeroes, papegaaien enz.), tijd om terug te blikken op een geweldige week Sydney met Fons en Liesbeth! Een mooie mix tussen cultuur en natuur, tussen stad en oceaan, tussen thuis en uit eten, tussen zon en regen en tussen foto's maken voor later en genieten van nu.

Kortom, een top 10 van dingen die je gedaan moet hebben als je in Sydney bent:

1. Uiteraard... Ga je het Sydney Opera House bekijken, aanraken, er omheen lopen, fotograferen, in je opnemen en nooit meer vergeten. Met het besef dat je nu toch echt in Sydney bent als je dit beroemde gebouw van dichtbij ziet. Zowel van buiten, van binnen én liefst ook tijdens een (klassiek) muziekstuk in de grote zaal om de OH-ervaring compleet te maken.
2. Vaar met een van de vele ferries door de haven, vertrek vanaf het bruisende Circular Quay (inclusief vrij zicht vanaf het water op Opera House en Harbour Bridge!) naar bijvoorbeeld Miller's Point, Balmain of Darling Harbour of verder weg naar Watsons Bay, Manly of Parramatta.
3. Maak een wandeling door het authentieke The Rocks, aan de voet van de Harbour Bridge. Ga op zoek naar het smalle Suez Canal, doe de Nurses' Walk en breng een bezoekje aan het museum over de geschiedenis van deze oudste wijk van Sydney. Tip: Een emu-, kanga- of kroko-pizza eten bij het Australian Heritage Hotel!
4. Ga op zoek naar de flying foxes in de Botanische tuinen, en pak ondertussen een glimp mee van het Opera House in de verte.
5. Dwaal door het CBD (en spring af en toe op de gratis 555 bus) op zoek naar oude gebouwen en kerken tussen alle hoogbouw. Bijvoorbeeld op Macquarie Street (NSW State Library, Sydney Hospital en The Mint), Customs house op Circular Quay en George Street met The Strand, het Queen Victoria Building, Town Hall en St. Andrew's Cathedral. Aanrader is om rond lunchtijd een van de vele food courts in te duiken waar eten uit alle windstreken te krijgen is voor een zeer schappelijke prijs.
6. Bezoek het kleurrijke Darling Harbour en aangrenzende Chinatown, neem een kijkje bij de mooie Chinese Gardens en ga op souvenierjacht in Paddy's Markets.
7. Neem de boot naar Manly en huur daar een fiets om naar North Head te gaan. Daar wordt je beloond voor een steile klim met mooie vergezichten richting de stad en natuurlijk ook de andere kant op, over de oceaan. Wie weet zie je (zoals wij!) een aantal walvissen vanaf de kust.
8. Verwonder je over het gebrek aan welstandseisen en de Australische manier van ‘vormgeving’ van winkelstraten in de wijken rondom het centrum zoals Glebe, Newtown, Surry Hills of Paddington. Wie weet eindig je wel in een Thais, Indiaas, Grieks of Japans restaurantje waar je je eigen drank mee moet nemen (BYO — bring your own) of blijkt die leuke lunchplek alleen maar vegetarisch te serveren ;)
9. Doe de coastal cliff walk (of ga hardlopen) van Coogee naar Bondi Beach. Kliffen, parkjes en strandjes wisselen elkaar af op deze mooie route via Clovelly en Bronte.
10. Trek er op uit naar de Blue Mountains, twee uur landinwaarts met de auto. In een dag zijn de hoogtepunten rondom Katoomba zoals the Three Sisters, the Giant Stairway met 900 uit rots gehakte treden en de scenic railway goed te bezoeken en te combineren in een wandeling van ongeveer drie uur.

Top tien gezien? Dan heb je een mooie eerste indruk van Sydney & omgeving... Fons en Liesbeth sluiten in augustus hun Australië-reis af met nog een lang weekend hier. Wie weet gaan we een van de volgende dingen doen:

• Coastal walk & Ferry trip: South Head, The Gap en Watsons Bay.
• Terug naar de botanische tuinen voor een uitgebreidere wandeling, bijvoorbeeld naar de tropische kassen of Mrs. Macquarie's Chair. En bij goed weer een picknick om alle bordjes ‘Please walk on the grass’ eer aan te doen.
• Bezoek aan bijvoorbeeld Museum of Sydney, Art Gallery, Elizabeth Bay House of Vaucluse House.
• Naar een van de vele lokale markten zoals de Paddington Markets of de vlooienmarkt in Glebe.
• Afscheid nemen van kangoeroes, koala's, krokodillen of haaien in het Sydney Aquarium en Sydney Wildlife World in Darling Harbour of naar Taronga Zoo.

Iemand tips of leuke ideeën? Schroom niet en laat een berichtje achter op onze site of stuur een mailtje naar . En we zijn natuurlijk ook benieuwd naar al jullie vakantieverhalen!

...in Sydney. Dit is de titel van een van de blogs die ik zelf lees van mensen die in Sydney wonen. Leuk om de dagelijkse dingen in Sydney ook in andermans leven terug te zien. Zoals dat er in juni 'plotseling' een nieuwe prime minister was en dat er afgelopen week nieuwe verkiezingen zijn uitgeroepen voor over een maand (21 augustus). En hier doen ze niet op dezelfde manier aan coalitievorming als in Nederland, dus er zal snel een nieuwe (of dezelfde) prime minister zijn waarop de media zich kunnen richten. (Voor meer info zie Wikipedia of mail Marieke want ik heb er al een keer een hele dag op zitten studeren. Je kan ook zoveel aanklikken op wikipedia!)

Hoe ziet bij ons een normale week eruit, zo na drie maanden in Sydney? Van de weekenden en avondjes uit zien of lezen jullie al genoeg terug hier, vandaar deze blik in ons dagelijks leven.

Marieke is 3x per week om 05.45 al uit bed om sportief te doen met haar Step into life-groepsgenoten in een park bij het strand van 06.15 tot 07.15. Ergens in dat uur komt de zon op boven zee, dus dat is een mooie bijkomstigheid. Tegen de tijd dat ze weer thuis is staat Dan met helm klaar om op de fiets te stappen voor een tocht van een half uur die begint met een vrij steile klim hier de wijk uit.

Dan werkt (fulltime=37,5 uur/week) op de faculteit Wiskunde aan de University of Sydney waar hij bezig is met een wiskundig computerpakket Magma dat vol zit met paarden, bassen en pelikanen (Mariekes vertaling van al die gekke termen) en waar hij gestaag voortgang boekt. Ook met af en toe in het weekend nog even wat programmeren of een berekening aanzetten, want die doen er uren over. [Ze bedoelt Chevalley bases en Melikyan Lie algebras. Het komt er kortgezegd op neer dat ik werk aan Magma, een computeralgebra pakket wat wiskundigen zoals ikzelf gebruiken bij het doen van onderzoek. Ik houd me met name bezig met het deel wat over Lie algebra's en Lie groepen gaat, maar wil ook nog weleens op andere plekken wat bugs fixen -- Dan].

Marieke werkt op dit moment voor 20 uur per week aan een opdracht voor haar oud werkgever in Nederland (ICSadviseurs) en is tevens werkzoekende. Het plan is om vanaf september echt op zoek te gaan naar een baan op het gebied van duurzaamheid en de gebouwde omgeving, maar nu worden de vacatures in de krant ook al goed bijgehouden. Helaas lijkt het voorlopig nog lastig want de 'duurzame' banen vragen of meer werkervaring (10 tot 15 jaar) of zijn een eind weg (ten noorden van Sydney, in Melbourne of zelfs in de outback - in Dubbo ruim 500 km verderop). De eerste sollicitatie voor een baan van 2 dagen/week als ambtenaar duurzaamheid bij een deelgemeente hier niet ver vandaan is wel de deur uit. Allemaal duimen dus!

Door de week combineert Marieke haar parttime opdracht met huisvrouw zijn (de oven en de kooktijdschriften zijn (her)ontdekt en regelmatig mag Dan weer een nieuw gerecht uitproberen) en Sydney verder ontdekken, een combinatie die aan iedereen aan te raden is. Verder blijven de plannen bestaan om een kinderboek te schrijven (ssst geheim!), maar zoals je al wel leest moet daar nog (priori)tijd voor gevonden worden tussen alle andere leuke en nieuwe dingen door.

Over nieuwe dingen gesproken, Dan is net aan een cursus fotografie voor gevorderden begonnen op de woensdagavond bij het Australian Center for Photograpy en Marieke begint in augustus aan een English conversation course op de dinsdagavond om met name de uitspraak van haar Engels wat te verbeteren. De cursus salsa dansen die vooral Marieke wel leuk lijkt staat nog even op een zijspoor [Phew -- Dan].

En nu kijken we uit naar onze eerste logees, Liesbeth en Fons (de ouders van Marieke, red.)! Zij stapten donderdag 22 juli in een vliegtuig van Emirates dat via Dubai in Sydney aankomt. Misschien verschijnt er wel een blogje van hun hand (of een foto of filmpje) komende week! We houden jullie op de hoogte!

Nadat Marieke ook nog een keer walvissen gespot heeft (in de verte) vanaf Coogee, hebben we dit weekend een toeristische whale watching tour gedaan. We hebben er een stuk of 5 gezien, en alhoewel ze niet (zoals je op alle promo-foto's ziet) uit het water opsprongen was het toch een bijzonder ervaring om deze grote dieren van dichtbij te zien. De foto's spreken voor zich, samen met het kaartje waarop Dan via GPS heeft gelinkt waar de foto's gemaakt zijn! Als extraatje een YouTube video uit Marieke's fototoestel! (Maar pas op, wij worden er allebei een beetje zeeziek van...)

Hyves, Facebook, Twitter en LinkedIn, allemaal online sociale netwerken waarmee je makkelijk contact maakt en houdt met goede (en vage) vrienden en bekenden. Ooit lid geworden om als nieuwsgierig aagje eens lekker rond te kijken in andermans leven, nu maak ik er gretig gebruik van voor een terugkerend vleugje Nederland. Verder zijn we beiden ook regelmatig op msn en skype te vinden, maar door het tijdsverschil is even bijpraten met het thuisfront nog niet altijd even gemakkelijk.

Aangezien we door onze move naar down under voor even afscheid hebben genomen van onze (offline) sociale netwerken van familie, vrienden, scoutingmensen en oud-collega's (jullie dus), missen we stiekem wel de gezellige, vrolijke, diepgaande of flauwekul gesprekken en momenten samen. Waar ik hier erg kan genieten van de rust, de ruimte, de omgeving en de tijd voor elkaar, mis ik tegelijkertijd de mensen om me heen die zo niet de hele marieke (of dan), dan toch wel een paar stukjes marieke (en/of dan) kennen.

Hier in Sydney bouwen we langzaamaan wel nieuwe vriendschappen op, maar ons kringetje is lang niet zo groot en we delen met hen ook nog geen herinneringen aan vroeger, vorig jaar of dat leuke weekendje weg. Maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat vanzelf zal komen! Zo heb ik gisteren opgepast op Ricky (5) en op zijn vraag of we hier for ever blijven was mijn antwoord: ‘No, for two years, so that's almost like for ever don't you think?’. Gewend aan bezoek uit Europa voor een week of drie/vier, zag je zijn ogen gewoon oplichten! En vervolgens was zijn conclusie: ‘Then you must celebrate christmas with us! I'll ask daddy if you can join us... We're going to Germany (to grandmum & granddad) over christmas. There may be snow, I like snow!’ Dus wie weet... zijn we met kerst gewoon in Europa... En krijgen jullie achteraf gewoon een update daarover op deze blog!

Voor nu hebben we weer twee stukjes Sydney verder verkend, vier jaar geleden zijn we al eens van South head naar Bondi beach gelopen en zaterdag hebben we dat andersom gedaan. Al met al hebben we de afgelopen maanden al zo'n 30 km van de iets meer dan 100 km lange coastal walkway gelopen. Zondag hebben we een uitgebreid bezoek gebracht aan Cockatoo Island, ter gelegenheid van de 17e biënnale van Sydney stonden verschillende kunstwerken verspreid over dit voormalige gevangenis en industriële scheepsbouw-eiland. Zowel het eiland zelf als (een aantal van) de kunstwerken waren zeker het bezichtigen waard.

We zijn een paar dagen de stad uit geweest, naar de Hunter Valley, een kado voor Dan van Marieke vanwege zijn promotie in maart. Dit wijngebied is een populaire bestemming voor Sydneysiders, want het is maar twee uur rijden ten noorden van Sydney én vooral in trek vanwege de vele wineries natuurlijk. De hoogtepunten van dit weekend waren toch wel de wijnschool, ons verblijf in een prachtige ecolodge met fantastisch uitzicht en de vele kangoeroes voor het echte Australische gevoel. Dat het hier nu winter is zie je wel aan de grijze wolken en de kachel die lekker brandt. Een heel verschil met jullie, maar dat zal over een half jaar wel andersom zijn!

Wat zie je niet op de foto's:

• Nog veeel meer kangoeroes in de verte
• Dode kangoeroes langs de weg...
• Twee dode wombats en een levende wombat (hopen we althans)
• Kookaburras en dronken vogeltjes die zaden uit wijnafval eten
• Hoe het composttoilet van de ecolodge werkt
• Dat Dan veel beter is in kachel stoken dan Marieke
• De armetierige wijnranken in de wijngaard bij de wijnschool (maar dat was een goed teken!)
• De leegstaande, verstofte wijnfabriek vol met spinnenwebben
• Hoe we (!) op maandagochtend om 10u al aan de wijn zaten
• De roodpaarse dronkenmansneus van onze wijnleraar
• Dat Lindemans wijnen en Rosemount wijnen buren zijn
• Hoe leuk links rijden is op heuvelachtige, verlaten wegen
• Marieke die met rechterhand wil schakelen in een linkse automaat
• Wat allemaal te koop staat langs de weg (veel huizen, maar ook sinaasappels, eieren, konijnen en een kudde koeien)
• Oh en op twee plekken konden we onze kettingzaag laten slijpen!

Lunch @ Australian Museum Dan geniet van een lekkere chef's salad en Marieke van een subliem maar kermitgroen courgettesoepje als er een chinees meisje naar ons toekomt, haar neus bijna in de soep steekt en ons vervolgens meedeelt: “It looks like dirty fishwater!”. Haar ouders waren duidelijk niet van haar observatie gecharmeerd, maar wij wel.

Kerstgevoel in juni?! @ Plein voor St. Mary's Cathedral Omdat het in december hartje zomer is in Sydney, doen ze kerst nog eens dunnetjes over in juni... Na een kwartiertje rondkijken zijn we niet overtuigd door de ijsbaan, nepkerstbomen en skihut. Zou het komen door die palmboom op de achtergrond? Door de geur van glühwein bij 17 graden boven nul? Of gewoon door de blote armen op de ijsbaan?

Maansverduistering @ Coogee beach Zaterdagavond na achten lopen we over de boulevard en kijken omhoog naar een duidelijk krimpende maan. “Hmm, ik dacht toch echt dat het volle maan zou zijn? Gisteren was hij toch nog vol?” Twee uur later krijgen we een smsje van Michelle: “Have you seen the lunar eclipse?” Achteraf lezen we in de krant dat om 20.15 de maansverduistering is begonnen.

Tijdens wandeling @ La Perouse/Botany Bay Ricky (5) en Benji (4) verkennen de bunker waar we even pauze houden na ruim een uur wandelen (en nog anderhalf te gaan). Ricky: “No, we go this way, because that's the longer way. I really need to lose some energy!” Heeft geen effect gehad overigens, bleek toen hij aan het eind van de wandeling z'n uiterste best deed om als eerste terug bij de auto te zijn.

Na de mega update over het lange weekend van vorige week, nu een to-the-point verslag van onze bezigheden dit weekend (met linkjes om onze route online te volgen).

• Zaterdagochtend voor het eerst de Sydney Morning Herald thuisbezorgd gekregen. Lang ontbijt met veel leesvoer!
• Met de bus richting centrum met het plan de gratis ferry naar Cockatoo Island te nemen voor de buitententoonstelling van allemaal kunstwerken in het kader van de 17e Biënnale of Sydney.
• Starbucks tussenstop voor een Long Black met extra shot espresso (Dan) en een appelsap (Marieke).
• Erg lange rij voor de boot van 12.30, dan maar andere keer... Gelukkig zijn The Rocks dichtbij! Ook even The Rocks Discovery Museum ingedoken met leuke tentoonstelling over de geschiedenis van dit stukje Sydney.
• Okonomiyaki met een seafood & veggie skewer als lunch van een stalletje op de markt. Best wel ok.
• 's Middags Marieke een rondleiding door het Susannah Place Museum in the Rocks terwijl Dan aan de waterkant een boekje leest.
• The Rocks ten westen van de Harbour Bridge verkennen, o.a. oudste steegje van Sydney en de pieren van Walsh Bay.
• Deze relaxte middag afgesloten met een heerlijke pizza (met emu erop voor Dan!) bij het Australian Heritage Hotel.
• Onverwacht de overvliegende flying foxes (soort grote broer van vleermuis) gespot tijdens de invallende schemering.
• Voetbal kijken!
• Zondag in Kirribilli bij collega van Dan wat meubilair opgehaald omdat hij weer terug naar Europa gaat. Met andere woorden: twee keer over de Harbour Bridge rijden!
• Na het terugbrengen van het busje in Bondi Junction met de gewone bus naar Bondi Beach en vanaf daar in behoorlijk tempo terug gelopen naar Coogee. Weer een stukje van de coastal walkway van Sydney gedaan. Een mooier eindpunt van een wandelroute is er niet ;)

Voor iedereen van wie we al leuke mailtjes, twitters, kaartjes, brieven en andere post hebben gekregen. Dank je wel! Erg leuk om hier wat vleugjes Nederland mee te krijgen. En dank aan de dames van het HJC voor ons eerste pakketje! Superleuke verrassing! Het heeft de douane-inspectie doorstaan, ook al is het kadootje voor Dan alvast uitgepakt en is de pindakaas aangebroken. Maar het lijkt er niet op dat ze er ook van hebben durven proeven ;)

Voor eenieder die ons een pakketje wil sturen (hint!) zie daff.gov.au voor wat er niet dit land in mag (bloemen, planten, groente, fruit, thee, eten met melk of eieren erin, spullen van hout of ander natuurlijk materiaal, enz.) vanwege besmettingsgevaar van inheemse soorten.

Wij gaan de wedstrijd NL-Japan al dropjesetend bekijken aanstaande zaterdag!

Zo mooi... De haven van Sydney. Nu klinkt haven wel erg praktisch met veel containerschepen en zo, maar de haven van Sydney is een ander verhaal! Rotspartijen, bushland, mooie stranden en lieflijke baaien wisselen elkaar af. En verder is de kustlijn bezaaid met de mooiste villa's die allemaal een glimp van het Opera House en de Harbour Bridge in de verte meepikken en uiteraard een eigen zeilboot in de nabijheid hebben dobberen.

Zondag hebben we van Rose Bay naar Watsons Bay aan de oostkant van het water gelopen, tot net onder South Head en maandag (Queens Day) aan de overzijde van Taronga Zoo naar Middle Head aan de westelijke kant. Vanaf Middle Head kun je tussen North en South Head de ingang tot de haven en de oceaan zien. Behalve een paar watervliegtuigjes en de verschillende grote en kleine boten op de haven hebben we ook nog een aantal dieren gespot. Zo hebben we een arend (dat denken we tenminste) kunnen aanschouwen die gemoedelijk op een tak wat zat uit te rusten en, heel vreemd, een grote termietenheuvel in een boom. En Dan heeft dolfijnen gezien vanaf de ferry van Watsons Bay terug naar het centrum (ik ben heel jaloers want ik zat binnen), maar nu is Dan weer jaloers terug want ik heb gisteren tijden mijn lunchwandeling zomaar walvissen gezien vanaf de kust! Zie de laatste (zeer onscherpe) foto :)

Doel van vandaag: De Paddington markets, gelegen aan Oxford Street. Een hele lange straat die loopt van Hyde Park via onder meer de wijken Surry Hills en Paddington. En ook Kings Cross is hier niet ver vandaan. Klinkt Engels nietwaar? Gelukkig zijn er naast alle Engelse namen ook een heleboel namen die afkomstig zijn van de Aboriginals zoals Coogee (van koojah, dit betekent vieze plek of stinkend zeewier), Woolloomooloo (hierover lopen de meningen uiteen; afgeleid van Wallabahmullah 'jonge zwarte kangaroe', Wallamullah 'plek van overvloed' of Wala-mala 'aboriginal begraafplek') en Kirribilli (goede visplek). Overigens is Kirribilli de wijk net aan de overkant van het Opera House en de Harbour Bridge en hier staat Kirribilli House, de Australische versie van 10 Downing Street.

Terug naar Paddington, een mix van hippe modewinkeltjes, schoenenzaakjes en meubelwinkeltjes en andere boetiekjes. Op de een of andere manier hebben wij alleen de boekwinkeltjes van binnen gezien. Allemaal verkleinwoorden inderdaad, want de winkels zijn vaak niet groter dan 6 bij 8 of zo. Na een uur of twee kwamen we bij de Paddington markets aan om ook daar nog lekker rond te struinen tussen de kraampjes en te genieten van een Zuid-Afrikaanse bobotie als lunch.

Over Zuid Afrika gesproken, arme Australiërs die zondagnacht om 0430 de Socceroos grandioos zagen verliezen van de Duitsers. Denk dat ze 's maandagavond geel-groen van jaloezie de wedstrijd tussen Nederland en Denemarken hebben gevolgd ;) Mijn poule eindigt overigens met een finale Nederland- Australië, maar voorlopig houd ik nog steeds de laatste plek bezet. Ik geef Oranje meer kans om te winnen!

Dan & SLR & tripod @ Vivid Sydney - Need I say more? Enjoy the pics!

Dat Sydney een kleurrijke, levendige stad is met haar mix aan culturen hoeven we waarschijnlijk niet uit te leggen. Toch is nu het festival ‘Vivid Sydney’ gaande om ook in deze donkere wintermaanden een bruisend lichtpuntje te bieden. Het festival staat in het teken van ‘light, music and ideas’ met onder meer ‘lighting the sails’, ‘Macquarie visions’, ‘creative Sydney’ en ‘the rocks fire water’. Meer dan genoeg te doen dus!

Lighting the sails is kortgezegd het Opera House in een pantervelletje, en dat moet natuurlijk aanschouwd worden! Marieke is met een paar dames op pad gegaan (op een bijzonder natte avond) om niet alleen het Opera House in een verlicht jasje te bekijken, maar ook de historische gebouwen op Macquarie Street. Deze prachtige gebouwen vormen nu de achtergrond voor de kleurrijke projecties van ‘Macquarie Visions’ die de geschiedenis van Sydney vertellen aan het begin van de 19e eeuw. De schotse Gouverneur Macquarie en zijn vrouw Elizabeth hebben 200 jaar geleden deze plek getransformeerd van een strafkolonie met bijbehorende barakken naar een stad met een degelijke infrastructuur, openbare gebouwen en groene parken. Een leuke manier om een stukje geschiedenis mee te krijgen. Binnenkort gaat Dan al dit moois ook nog aanschouwen. Via zijn camera uiteraard zodat jullie ook kunnen meegenieten! Ook willen we dan naar ‘the rocks fire water’ met een bollywood-show op het water met veel licht, vuur en kleurvertoon.

Helaas hebben we de hondenopera (zie video op nu.nl) gemist, maar een paar uur later hebben we wel bij die grote boom achter het podium gepicknickt met uitzicht op Opera House & Harbour Bridge.

Zondag hebben we (het minder levendige maar wel historische) Parramatta bezocht, zo'n 15 km landinwaarts waar de Parramatta River zo smal is dat de boten niet verder kunnen. En, zo lees ik net op wikipedia, de eerste plek vanaf de haven gezien waar het water zoet is i.p.v. zout en dus het aangrenzende land geschikt voor landbouw. De oudste boerderij van Australië is dan ook hier te vinden, de Elizabeth Farm. De historie wordt overigens ingehaald door de werkelijkheid van het hier en nu, want het eerste oude gebouw (een school uit 1831) dat we zien tijdens de ‘Harris Park heritage walk’ is vervallen en staat te huur. Even later blijkt de Clay cliff creek tussen de Hambledon Cottage (1824) en de Elizabeth Farm (1793) geen lieflijk stromend beekje te zijn maar een betonnen afwateringskanaal geflankeerd door een immense parkeergarage... Soms moeten we dus de prachtige omschrijving uit een reisgids met een korreltje zout nemen, of, in Mariekes geval, een van haar roze brillen afzetten. Maar dat weerhoudt ons er niet van om nog veel meer plekjes in Sydney te gaan ontdekken!

Sydney is geen vlakke stad, dat kan Dan je vertellen uit eigen ervaring nu hij (bijna) dagelijks naar de uni fietst (ong. 30 min). Maar dat levert wel mooie vergezichten op, zoals vanuit het Queens Park bij Bondi Junction waar Marieke een kort wandelingetje heeft gemaakt. (Met de voet gaat het steeds weer iets beter, deze week het verband eraf gehaald want de zwelling en mooie kleurtjes zijn weg, nu rustig aan meer oefenen met gewoon lopen.)

Zaterdag hebben we een bezoekje gebracht aan de Royal Randwick Racecourse, ter gelegenheid van 150 jaar paardenrennen in ‘the Eastern suburbs of Sydney’. We waren behoorlijk underdressed tussen de stroom bezoekers voor deze feestelijke dag, maar gelukkig gingen de meeste goedgeklede dames & heren door de ‘members’-ingang naar binnen en konden wij ons bij het plebs voegen. Een kleine tentoonstelling gaf de geschiedenis weer, waaronder de stamboom van een beroemd paard dat echt vele generaties terug ging tot in de 17e eeuw. Indrukwekkend!

Om 12.03 ging vervolgens de eerste race van start en we hadden duidelijk geen verstand van de weddenschappen eromheen, maar het is wel een mooi gezicht als de paarden de bocht om komen stormen om uiteindelijk te eindigen recht voor het publiek! Na een korte zoektocht op wikipedia tijdens ‘de rust’ konden we de cijfers en bedragen op het scorebord beter volgen en de 2e race bleek extra spannend omdat het paard (genaamd With Ice) waar maar weinig geld op was gezet na een bloedstollende finish de winnaar bleek te zijn. Als dat al spannend is kunnen we ons voorstellen dat het gokken erg verslavend is bij het paardenrennen...

Vanwege de slechte weersvoorspelling hebben we zondag nog een dagje IKEA gedaan, ons app-je is een stoere zwarte leunstoel, een paar vrolijke knalgroene kussens, wat tafeltjes en een boel planten rijker. Ook heeft Marieke nu een eigen werkplek op het lichtste plekje in huis. We voelen ons de koning te rijk met ons huisje en lezen vol verbazing de dikke huizenbijlage in de krant. De gemiddelde prijs voor een huis in the Eastern Suburbs is $ 890.000 (bijna €500.000), maar wat moet je toch met 4 slaapkamers, 2,5 badkamer en 3 parkeerplekken??

Omdat een nieuwe update nog heel eventjes op zich laat wachten...

Het beeld dat de nieuwe reclamecampagne van Tourism Australia schetst klopt totaal niet met de werkelijkheid aldus dit artikel van de Sydney Morning Herald (en nee ik heb nog geen goede vertaling bedacht voor de titel van het artikel..). Maar ach, ‘wij Nederlanders’ zijn niet anders gewend, als bitterbal-etende, klompendragende kaaskoppen (zie movetonetherlands.com's "typical dutch" of intrepidtravel.com over Nederland).

Op de ochtend dat ik bedenk dat 'van de regen in de drup' wel een goede titel kan zijn voor deze update, komen er ineens een boel sirenes dichtbij tot stilstand. Brand aan het einde van Vicar Street in een groot huis (ong. 100 meter verderop). Wel 6 brandweerauto's komen er aan te pas, maar uiteindelijk is het vuur snel onder controle en zijn alleen nog wat rookwolken te zien. Gelukkig is de droogte van de laatste weken net voorbij, geen idee hoe snel het vuur zich anders zou kunnen verspreiden.

Maar goed, regen dus. Qua seizoen is dit het einde van de herfst, 1 juni begint officieel de winter. Temperaturen buiten zijn niet vergelijkbaar met de Nederlandse herfst, het is nu 18 graden en bewolkt en gemiddeld is het tussen de 10 en 17 graden in de winter. Temperaturen binnen zijn ongeveer hetzelfde want de isolatie is minimaal, de ramen van enkel glas en er is geen centrale verwarming. Dat is wel fris dus! We hebben nu een kleine verplaatsbare heater in de woonkamer dus dat is wel fijn, de open haard heeft van vroeger uit een gasaansluiting maar het schijnt dat die gashaarden niet allemaal even gezond zijn hier *. En ik denk dat een warme kruik voor in bed een ouderwets maar tegelijkertijd duurzaam en goedkoop alternatief is voor in de slaapkamer ;)

De Australiërs zijn wel blij met de huidige regenval. De hoeveelheid en verwachtingen worden dan ook goed in de gaten gehouden evenals de hoogte van bepaalde stuwmeren e.d. Dit is ook dagelijks onderdeel van het weerbericht.

Wat hebben we ondanks de verschillende regenbuien allemaal gedaan? Marieke heeft vrijdag Bondi beach bezocht (en vervolgens begon het bij aankomst net te regenen en heeft ze - met boek - een uur geschuild in een van de kioskjes daar), maar Coogee beach staat nog met stip op 1 van Sydney's mooiste en leukste stranden. Zaterdag zijn we met de bus naar het centrum gegaan en we hebben daar aan de kade fijn de krant gelezen in het zonnetje (Marieke) en rondgelopen en foto's gemaakt van het Opera House en de Harbour Bridge (Dan). Ook hebben we het Queen Victoria Building als onderdeel van het nat-weer programma van deze dag bezocht, een mooi eind 19e eeuws gebouw in hartje Sydney met allemaal leuke winkels en koffietentjes. In de tea room op de bovenste verdieping doen ze aan high teas hebben we ontdekt, dus wie vergezelt Marieke daar een keer heen? Zondag is Dan met collega's en kids naar de Blue Mountains geweest en heeft daar bij the Wenthworth Falls en the Three Sisters gewandeld. Marieke was lekker thuis met de voet omhoog en heeft onder het genot van vele mokken verse muntthee haar boek bijna uit (Dagboek van een Geisha, een aanrader! Even door eerste bladzijden heen geworsteld en daarna greep het me echt.)

Nu is hier de gewone week weer begonnen, pinksteren kennen ze hier niet en hemelvaart ook niet. Wel hebben we over een paar weken een lang weekend vanwege de Queen's birthday op de tweede maandag van juni. Heel Australië heeft dan vrij, behalve Western Australia want die vieren pas op de laatste maandag van september deze dag... Rare mensen.

* Het binnenklimaat in scholen ligt ook hier gevoelig: Aangezien scholen ook geen centrale verwarming kennen, zijn "unflued gas heaters" hier vrij gewoon. Dit zijn verwarmingselementen die warmte produceren door het verbranden van gas en daar kunnen dus schadelijke stoffen bij vrij komen. In verschillende delen van Australië is deze vorm van verwarmen al verboden maar in New South Wales zijn tijdens de recente 'federal government's Building the Education Revolution Program' (een soort economische stimulans, klinkt bekend?) ongeveer 3000 unflued gas heaters geïnstalleerd. Advies is nu om ramen en deuren open te laten bij gebruik van deze heaters... De vervangingskosten van alle unflued gas heaters in NSW zou namelijk 400 miljoen aus. dollar kosten. (Bron: The Sydney Morning Herald.)

De afgelopen week is ons appartementje aan Vicar Street steeds meer ons huis geworden, met het in elkaar zetten van alle IKEA-bouwpakketten, schoonmaken van alle hoekjes en gaatjes (en dat zijn er nogal wat!) en het korter maken van de gordijnen (best een boel werk!). We zijn blij met hoe het er inmiddels uit ziet (en iets minder blij met de bewegende minimega-beestjes die bij het wonen in Australië lijken te horen) en omdat alle klusjes door de week al gebeurd waren hadden we dit weekend vrij!

Marieke moet natuurlijk nog rust houden en dus zaten we zaterdagochtend om 10.30u te genieten van de enorme golven bij het strand. En het waren echt hoge golven: de dag ervoor was er een waarschuwing afgegeven voor een heel stuk van de oostkust dat het gevaarlijk was om te zwemmen, surfen, en "rock fishen". Helaas waren er behalve golven ook wolken, dus was het een beetje frisjes, en besloten we om met de bus naar Bondi Junction te gaan: een winkelcentrum een paar kilometer verderop. Dit blijkt een enorm 5 verdiepingen hoog complex te zijn waar ze zo'n beetje alles te verkopen (behalve bordspellen...), en daar hebben we een begin gemaakt met het uitgeven van de Australische boekenbonnen die Dan van zijn collega's voor zijn promotie had gekregen :) 's Avonds op 5 min met de bus in Randwick een hapje gegeten en in de ouderwetse bioscoop Letters to Juliet gezien, een aanrader volgens Marieke!

Zondag kon Dan toch de verleiding niet weerstaan om een stukje "coastal walk" te lopen van Coogee naar Maroubra en weer terug, terwijl Marieke op de bank met de voet omhoog boeken en puzzels aan het verslinden was (en in de IKEA gids nog meer mooie dingetjes had uitgezocht, bleek later). Daarna nog even heerlijk op de trappen bij Coogee beach van het zonnetje genoten (we maken er wel goed gebruik van hoor, dat we zo dicht bij het strand wonen!), en 's avonds niet hoeven koken aangezien Marieke gisteren zo'n gigantisch bord risotto had dat er vandaag nog genoeg was voor ons beiden (en hier is een "doggy bag" redelijk gewoon!)

PS: Wij hebben een mailinglijst waar we een mailtje overheen sturen als we hier een berichtje hebben toegevoegd... Als je daar ook op wil (of juist vanaf wil), dan laat het even weten, dat is namelijk heel gemakkelijk geregeld!

En ineens lig je daar naar de sterren te kijken, op 50 meter van ons mooie, nieuwe appartementje... Maar niet op het strand, nee op de stoep :S Om onze eerste avond te vieren in Coogee gingen we zaterdagavond een drankje doen op Coogee Bay Road (na een drukke dag IKEA-shopping), maar zover zijn we niet gekomen. Althans, Marieke niet. Want ze is gestruikeld over een gat-waar-een-boom-hoort-te-staan (naast de plek-waar-een-lantaarnpaal-hoort-te-staan) in Vicar Street. Behoorlijk pijnlijk en opgezwollen, dus zondags naar de dokter (om de hoek). Zij denkt dat de voet gebroken kan zijn en verwijst ons door om foto's te laten maken. Gelukkig blijkt maandag dat de voet niet gebroken is, maar dat er wel een ander gescheurd is. Advies van dokters 2 en 3 is om goed te rusten, niet (te veel) te lopen en na twee weken te beginnen met oefeningen in het zand. Toch handig zo'n mooi strand in de buurt!

Ondertussen zijn jullie vast ook nieuwsgierig naar dat huisje van ons, aangezien wij het vorige week ook maar 3 minuten hadden gezien waren we zelf ook best nieuwsgierig. Maar goed, de locatie is uiteraard super, het gebouw scoort een dikke 8 naar Marieke's architectonische maatstaven en het gebruik (keuken, badkamer, woonkamer 2 slaapkamers) is ook naar wens. De details zijn soms wat minder, maar dat nemen we voor lief. Denk aan ramen die niet open gaan, of juist niet meer goed dicht, lelijk tapijt met hier en daar wat vlekken en een onhandig ingerichte, kleine keuken. Andere details maken veel goed zoals de erkers in beide slaapkamers, een grote open haard in de woonkamer (wanneer zie je dat nu in een flat??), het vele daglicht en rechtstreeks zicht op oceaan & palmen vanuit erkerraam op de slaapkamer. Wij zijn er in ieder geval erg blij mee en zijn druk bezig met het inrichten en inwonen. Vanaf eind van de week hebben we hopeljk ook thuis internet dus zijn we ook beter bereikbaar via mail, skype en msn.

De foto's geven een mooie indruk van binnen én van ons uitzicht vanuit de verschillende kamers. En ben je in de buurt, laat het even weten dan zorgen we voor een logeerbed en zetten we extra stoelen in elkaar!

Vrij snel hebben we al goed nieuws :) We hebben een optie op een 2 bedroom-appartment in Vicar Street, maar liefst 150 meter van het strand! We hebben een appartement aan de achterzijde van dit gebouw, maar dat mag de pret niet drukken. Gewoon je hoofd uit het raam steken en dan zie je de oceaan! En vanaf het strand kun je het gewoon zien (als je goed kijkt).

Nu nog een en ander administratief afhandelen en als dat allemaal goed gaat kunnen we er zaterdag in. Dan volgen er vast ook meer foto's. Voor nu een linkje naar Google Maps!

Al voor ons vertrek hebben we een beetje gekeken waar we in Sydney wilden wonen en de wijken Coogee (spreek uit: Koetsjie) en Maroubra (:Maroebra) hebben onze voorkeur. Lekker aan het strand en niet te ver van het centrum of de uni (zo'n 10 tot 12 km of 30 min met de bus). Gelukkig zijn er ook verschillende appartementjes te huur die redelijk aan onze eisen voldoen, dus keuze genoeg. Totdat tijdens de bezichtiging blijkt dat wij zeker niet de enige geïnteresseerden zijn, meestal zo tussen de 8 en 40 (!) andere bezoekers in een kwartier tijd. Enige concurrentie dus, waar dit weekend ook een artikel in 'The Sydney Morning Herald' aan gewijd was, een huis huren lijkt steeds meer op solliciteren zo schrijven zij. Huren verloopt namelijk niet via loting of een woningstichting o.i.d. maar via 'makelaars'. Een eigenaar zet via een makelaar een huis of flat te huur, de makelaar verzorgt vervolgens voor publicatie (voornamelijk via internet) en de bezichtiging (duurt max. een kwartier, vaak op zaterdagochtend) voor geïnteresseerden en neemt ook de inschrijfformulieren in. Zo'n formulier vraagt naar huidige gegevens, voormalige huur, baan/inkomen e.d. en tevens naar referenties en voldoende identificatie (alleen paspoort is onvoldoende). De inschrijfformulieren gaan via de makelaar tegelijkertijd naar de eigenaar (het is dus zaak om deze zo snel mogelijk in te leveren) en deze mogen zelf een keuze maken... Tip uit de krant was om lief te lachen tijdens de inspectie (doen we natuurlijk altijd!) en een brief bij het formulier te doen. Deze tip hebben we maar opgevolgd, om onze situatie en woonbehoefte toe te kunnen lichten.

Afgelopen week hebben we meer dan 10 app-jes bekeken en voor 4 hebben we een formulier ingeleverd. Hopelijk horen we begin deze week of we door de schriftelijke keuring heenkomen. Ondertussen blijven we op zoek naar leuke andere flatjes, waarbij we wel moeten wennen aan het verschil in onderhoud/schoonmaak niveau hier.

Al met al kennen we Coogee en Maroubra al vrij aardig nu, dus dat is wel mooi meegenomen! Behalve huisjes kijken (vindt Marieke erg leuk eigenlijk) hebben we het centrum van Sydney ook goed verkend. De foto's geven een mooie indruk van deze 'drukke' bezigheden.

We zijn, na een voorspoedig verlopen 21 uur lange vliegreis, dan nu toch eindelijk aangekomen in het mooie Sydney. Het is heel leuk (en vertrouwd) om via Hyde Park en de Botanical Gardens naar het Opera House te lopen :) Verder zijn we allemaal dingen aan het regelen, zoals een bankrekening en een plekje om te wonen (morgen drie appartementjes bekijken!) en natuurlijk sushi eten ;)

PS Dan gespot op de foto?

Zo, daar zijn we dan met ons eerste woord & beeldverslag. Niet met een berichtje uit Sydney maar gewoon vanuit Deventer (Dan) en Dommelen (Marieke). Onze vlucht van vandaag om 11u30 vanaf Schiphol via Singapore naar Sydney is geannuleerd en Dan heeft zondag al behoorlijk wat tijd (zo'n 5 uur in totaal) aan de telefoon gezeten om de vlucht om te kunnen boeken. We willen nu woensdag om 12.35 vertrekken vanaf Frankfurt, alles afhankelijk van de vulkaan onder de Eyjafjallajökull-gletsjer en de (onzichtbare) aswolk... De vooruitzichten zijn niet onverdeeld positief helaas. Geloof dat onze mama's het voorlopig wel prima vinden zo. Beiden hebben een extra kok/opruimhulp/wandelmaatje erbij :)
De foto's zijn van de IJssel bij Deventer en de zonnige tuin in Dommelen, en ook een foto van Dommelsch natuurlijk!

Update: Ook de vlucht van woensdag is gecanceld; we vliegen nu hopelijk maandag de 26e vanaf Frankfurt...
Update (2): Net gebeld, we vliegen nu zondag, weer van Amsterdam... (dus weer een dag gewonnen!)